Loading...

Η Οργή της Ήρας
ΙΟΥΝΙΟΣ 2017 - ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2017

Ο Πόλεμος που Χώρισε το Πάνθεον
Επιμέλεια:Caroline Whyler

Αμφορέας που απεικονίζει την Κρίση του Πάρι, 360 π.Χ., Getty Villa

Αφού απορρίφθηκε από τον Πάρι στην διεκδίκηση του μήλου, η Ήρα αρνήθηκε να υπερασπιστεί τους Τρώες. Η απόφασή της ήταν αποτέλεσμα μικροπρεπών και κακόβουλων συναισθημάτων που δεν άρμοζαν στην λογική σκέψη που αναμένεται από τους θεούς. Η Ήρα συνέχισε να απεικονίζεται στη Μυθολογία και τη Λαογραφία ως οργισμένη και αντιφατική.

Ήφαιστος και Ουδετερότητα
ΙΟΥΝΙΟΣ 2017 - ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2017

Ο Πόλεμος που Χώρισε το Πάνθεον
Επιμέλεια:Caroline Whyler

Βουλκάνους (Ήφαιστος). Χαρακτική από τον E. Jeaurat, 1716

Η συμπεριφορά της Ήρας απέναντι στον ίδιο της τον γιο, τον Ήφαιστο, ήταν επίσης κακεντρεχής. Ως θεά του γάμου, η Ήρα υποτίθεται πως ήταν ένας συνεκτικός παράγοντας μεταξύ των θνητών. Ο Ήφαιστος ήταν ο παραμορφωμένος θεός του πυρός και της σιδηρουργίας. Όντας ο μόνος θεός που δεν ανταποκρινόταν σε μια τέλεια εμφάνιση, ο Ήφαιστος κατέστρεψε την εικόνα που η Ήρα προσπαθούσε να προβάλει για την οικογένειά της. Ως αποτέλεσμα, η Ήρα έδιωξε τον γιο της από τον Όλυμπο. Ωστόσο, ο Ήφαιστος παρέμεινε ως ένας από τους πιο λογικούς στοχαστές που προσπάθησαν να παραμείνουν ουδέτεροι.

Η ματαιοδοξία της Αθηνάς
ΙΟΥΝΙΟΣ 2017 - ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2017

Ο Πόλεμος που Χώρισε το Πάνθεον
Επιμέλεια:Caroline Whyler

Πνύκα, Αθήνα. Προτομή που κάποτε βρισκόταν στην κορυφή ενός κολοσσιαίου αγάλματος της Ρωμαϊκής Εποχής (2ος αιώνας π.Χ.). Αντίγραφο αυθεντικού αγάλματος που χρονολογείται μετά το 430 π.Χ. Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο Αθήνας

Η Αθηνά, η οποία δέχθηκε επίσης την απόρριψη του Πάρι, υποστήριζε ενεργά τους Έλληνες. Η Αθηνά ευνόησε τον Οδυσσέα αντί του Πάρι, όχι μόνο λόγω εκδίκησης, αλλά ακόμη επειδή μοιραζόταν πολλά κοινά χαρακτηριστικά μ’ εκείνον. Ο Οδυσσέας ήταν πονηρός, επινοητικός και ήταν πολύ πιο πιθανό να χρησιμοποιήσει το μυαλό του παρά την μυϊκή του δύναμη. Ο Οδυσσέας επίσης μοιραζόταν την ίδια ματαιόδοξη φύση με την Αθηνά, ένα κοινό χαρακτηριστικό ανάμεσα στους θεούς.

Αφροδίτη, Άρης και Αιμοβορία
ΙΟΥΝΙΟΣ 2017 - ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2017

Ο Πόλεμος που Χώρισε το Πάνθεον
Επιμέλεια:Caroline Whyler

Ο Άρης αφοπλίζεται από την Αφροδίτη, Jacques Louis-David (1824), Βασιλικά Μουσεία Καλών Τεχνών Βελγίου

Η Αφροδίτη από την άλλη πλευρά ήταν ένθερμη υποστηρικτής των Τρώων καθώς ο Πάρις την είχε επιλέξει ως την πιο όμορφη. Ωστόσο, στο τέλος, η Αφροδίτη δεν χρησίμευε και πολύ στους Τρώες. Ο σύντροφός της, Άρης, θεός του βίαιου πολέμου, ήταν πολύ πιο χρήσιμος. Ήταν μια κοινή θεότητα που λατρευόταν από ήρωες και πολεμιστές.

Η Μητρική Αφοσίωση της Θέτιδος
ΙΟΥΝΙΟΣ 2017 - ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2017

Ο Πόλεμος που Χώρισε το Πάνθεον
Επιμέλεια:Caroline Whyler

Ο Ήφαιστος παρουσιάζει την καινούργια πανοπλία του Αχιλλέα στην Θέτιδα. Αττική ερυθρόμορφη κύλικα, 490-480 π.Χ.

Η Θέτιδα ήταν η θεϊκή μητέρα του ήρωα Αχιλλέα. Σε μια προσπάθεια να προστατεύσει τον γιο του από την μοίρα του, παρακάλεσε τον Δια να τον προστατεύσει. Ο Δίας δεν ήθελε να κάνει καμία κίνηση που θα μπορούσε να θεωρηθεί ότι επιλέγει πλευρά, ειδικά με την Ήρα να υποστηρίζει ένθερμα τους Έλληνες. Εν τέλει, ωστόσο, ενέδωσε στην παράκληση της Θέτιδος και επέτρεψε στον Ήφαιστο να φτιάξει μια ειδική πανοπλία για τον Αχιλλέα. Οι πράξεις της Θέτιδος αποδόθηκαν στην επικράτηση του μητρικού ενστίκτου και είχαν θετική αντιμετώπιση. Οι θεοί είχαν μια ισχυρή θέληση να προστατεύσουν τους θνητούς, γεγονός που τους απέτρεπε να αναπτύξουν σκληρή ή τυραννική συμπεριφορά.

Η Ευπιστία του Απόλλωνα
ΙΟΥΝΙΟΣ 2017 - ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2017

Ο Πόλεμος που Χώρισε το Πάνθεον
Επιμέλεια:Caroline Whyler

Ο Απόλλων στο άρμα του, Κοσμάς Δαμιανός Ασάμ. Πένα και Μαύρο Μελάνι, 1730. Μουσείο Kunstpalast, Ντίσελντορφ, Γερμανία

Ο Απόλλων ήταν ακόμη ένας βασικός παράγοντας που ενεπλάκη σε υποθέσεις λόγω κολακείας. Όσο η Τροία ήταν υπό επίθεση, οι Έλληνες απήγαγαν δυο θυγατέρες. Μια από τις κοπέλες ήταν η κόρη του Χρύση, ιερέα του Σμινθέως Απόλλωνα. Ο Χρυσής άρχισε να κολακεύει τον Απόλλωνα, θεό των τεχνών και της μουσικής και εν συνεχεία ο Απόλλων έστειλε λοιμό στις δυνάμεις των Ελλήνων που τις εξασθένησε σε μεγάλο βαθμό. Η Ιλιάδα, βασική πηγή γνώσης της ελληνικής μυθολογίας, έδειξε πως οι θεοί ήταν ανθρώπινοι ως προς τα αισθήματά τους και πως οι θνητοί τους πιστοί έπρεπε να ξέρουν πώς να τους κατευνάσουν.

Η Άρτεμις και οι αδελφικοί δεσμοί
ΙΟΥΝΙΟΣ 2017 - ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2017

Ο Πόλεμος που Χώρισε το Πάνθεον
Επιμέλεια:Caroline Whyler

Απόλλων και Άρτεμις, Ερυθρόμορφο Αγγείο, Briseis Painter, 470 π.Χ., Μουσείο του Λούβρου

Άλλες θεότητες επέλεγαν την μια πλευρά ή την άλλη για διαφορετικούς λόγους. Για παράδειγμα, η Άρτεμις, θεά του κυνηγιού, θα ακολουθούσε τον αδελφό της Απόλλωνα και θα υποστήριζε τους Τρώες. Η Άρτεμις επίσης θεωρούνταν το δεύτερο μισό του Απόλλωνα καθώς εκείνη είχε συσχετιστεί με το φεγγάρι κι εκείνος με τον ήλιο... Ο ευάλωτος χαρακτήρας των θεών και η υιοθέτηση ανθρώπινων συναισθημάτων, αποτελεί επαναλαμβανόμενο μοτίβο στην εξέλιξη της ιστορίας.

Κι αν δεν προσευχηθείς στους θεούς;
ΙΟΥΝΙΟΣ 2017 - ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2017

Ο Πόλεμος που Χώρισε το Πάνθεον
Επιμέλεια:Caroline Whyler

Γλυπτό της Αθηνάς που συμβουλεύει τον Διομήδη λίγο πριν μπει στην μάχη, του γλύπτη Albert Wolff, 1853, Βερολίνο

Οι ιστορίες του Ομήρου περιέγραφαν ότι οι θεοί συνδέονταν σε μεγάλο βαθμό με την νίκη και τη δόξα, εντός και εκτός του πεδίου μάχης. Αμφότερες πλευρές έπρεπε να προσεύχονται στους Αρχαίους Έλληνες θεούς αν ήθελαν να κερδίσουν. Στην Ιλιάδα, ένας άνδρας με το όνομα Διομήδης προσευχήθηκε στην Αθηνά για αρωγή κι εκείνη τον βοήθησε να κερδίσει. Κάποιος άλλος αμέλησε να προσευχηθεί στον Απόλλωνα σε έναν διαγωνισμό τοξοβολίας και δεν τα πήγε καλά. Ακόμη και οι στρατιώτες προσεύχονταν στους θεούς και τις θεές πριν από μια μάχη προκειμένου να διασφαλίσουν την ασφάλεια και το μέλλον τους. Οι θεοί και οι θεές επιθυμούσαν να δέχονται εκφράσεις λατρείας στο όνομά τους. Ήταν υπέρμετρα ματαιόδοξοι, γεγονός που έκανε εύκολο να τους καλοπιάσει κανείς. Οι θεότητες είχαν φανατισμένους πιστούς που επέλεγαν πλευρές και οδηγούνταν σε προστριβές.

 

Το Επιτραπέζιο Παιχνίδι των Θεών
ΙΟΥΝΙΟΣ 2017 - ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2017

Ο Πόλεμος που Χώρισε το Πάνθεον
Επιμέλεια:Caroline Whyler

Die Spiele Der Greichen un Römer (Παίγνια Ελλήνων και Ρωμαίων). Wilhelm Richter. 1887

Το πρόβλημα ήταν πως τις περισσότερες φορές οι θεοί έβλεπαν τον κόσμο των θνητών σαν ένα μεγάλο ταμπλό σκάκι δίχως να κατανοούν πλήρως τις συνέπειες των πράξεων τους. Ακόμη, δεν αντιλαμβάνονταν το εύρος των ανθρώπων που επηρέαζαν οι αποφάσεις τους. Επικίνδυνος συνδυασμός όταν πρόκειται για όντα με τόσο μεγάλη επίδραση: παντοδύναμοι μα τόσο αδαείς. Η ισχύς και η άγνοια οδηγεί σε πόλεμο. Το ελληνικό Πάνθεον απεικόνιζε αυτή

 

Το Τελικό Αποτέλεσμα
ΙΟΥΝΙΟΣ 2017 - ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2017

Ο Πόλεμος που Χώρισε το Πάνθεον
Επιμέλεια:Caroline Whyler

Virunum II, Επιτάφιος (που απεικονίζει τον Αχιλλέα με τον νεκρό Έκτορα) στον νότιο τοίχο της εκκλησίας της «Κοιμήσεως της Θεοτόκου» στην πόλη Maria Saal, περιοχή Klagenfurt Land, Καρινθία, Αυστρία

Στο τέλος, ακριβώς αυτό που φοβόταν ο Δίας συνέβη. Το Πάνθεον είχε επιλέξει πλευρές και είχε χάσει την ομοιογένειά του. Οι εκρήξεις οργής αυξάνονταν ανάμεσα στους αθανάτους όσο ο αριθμός των θνητών αυξανόταν. Ο πόλεμος έληξε με τον θάνατο του Πάτροκλου, του Έκτορα και πολλών άλλων. Όλοι οι Ολύμπιοι θεοί ήταν πλέον διαβόητοι για την ανάμειξή τους στις υποθέσεις των θνητών. Ο Όμηρος τους απεικόνιζε ως άμετρα ισχυρούς και αθάνατους. Από την άλλη πλευρά, υπογράμμιζε την εξαιρετικά εμφανή ανθρώπινη φύση τους. Οι θεϊκές προσωπικότητες βίωναν τα ίδια συναισθήματα που μάστιζαν τους θνητούς – εκδίκηση, οργή, αγάπη, πίστη, ανειλικρίνεια, θάρρος και μερικές φορές συμπόνια.

 

e

ΕΙΣΟΔΟΣ

Αυτή η σελίδα χρησιμοποιεί cookies για να διαχειριστεί τα στοιχεία χρήσης, στατιστικά πλοήγησης και άλλες λειτουργίες. Επισκεπτόμενοι τη σελίδα μας συμφωνείτε οτι μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε cookies.

OK